Choroba Haglunda-Severa, czyli potocznie zwana Pięta Haglunda – to jałowa martwica nasady kości piętowej. W 60-80% przypadkach choroba ta dotyczy obu pięt. Rozpoznawana jest w różnym wieku, najczęściej jednak u dzieci w okresie pokwitania (szczególnie u chłopców 9-14 lat) i dorosłych w piątej lub szóstej dekadzie życia. Chorobie Haglunda-Severa czasem towarzyszy tzw. deformacja Haglunda, czyli charakterystyczna wyrośl z tyłu kości piętowej, która często mylona jest z ostrogą piętową górną. Choroba Haglunda-Severa objawia się bardzo silnym bólem, który często uniemożliwia codzienne funkcjonowanie. Dobrym sposobem na poradzenie sobie z bólem jest wykonanie indywidualnych wkładek ortopedycznych na Piętę Haglunda. Pomogą one odciążyć piętę oraz podeprą łuki stopy.
Pięta Haglunda – przyczyny
Zaburzenie krążenia (prowadzące do martwicy) w nasadzie kości piętowej pojawia się w następstwie:
- noszeniem niewłaściwego, zbyt ciasnego obuwia ze sztywnym zapiętkiem
- stopy wydrążonej
- nieprawidłowej budowy anatomicznej kości piętowej
- urazów lub zapalenia ścięgna Achillesa
- przeciążenia podczas wysiłku fizycznego (szczególnie podczas biegania)
- deformacji Haglunda
- infekcji
Jakie są objawy choroby Haglunda-Severa?
Najczęstszym objawem choroby Haglunda-Severa jest ból pięty, który jest tak intensywny, że czasem uniemożliwia oparcie pięty o podłoże i utrudnia chodzenie. Jeśli ból utrudnia chodzenie – warto wykonać odpowiednie wkładki ortopedyczne na Piętę Haglunda, które odciążą stopę. Do charakterystycznych objawów tej choroby zaliczamy również:
- silny, pulsacyjny ból pięty nasilający się przy zginaniu stopy
- wyczuwalna narośl na pięcie (deformacja Haglunda)
- uciskowa bolesność pięty
- opuchlizna i zniekształcenie w obrębie guza piętowego
- powstawanie pęcherzy i zgrubienie skóry na pięcie
- zaczerwienienie i ocieplenie skóry w okolicy zgrubienia nad piętą
- utrudnione zakładanie i noszenie obuwia
Pięta Haglunda – jak wygląda leczenie?
Leczenie tej dolegliwości jest zazwyczaj długotrwałe i może trwać nawet do kilku miesięcy. We wczesnym okresie choroby stosuje się leczenie zachowawcze, które obejmuje:
- indywidualne wkładki ortopedyczne na piętę Haglunda (podwyższające obcas o 2-3cm), które odciążą piętę oraz podeprą łuki stopy
- noszenie wygodnego obuwia o odpowiednim rozmiarze (najlepiej amortyzującego nacisk pięty na podłoże)
- ograniczenie wysiłku fizycznego, które pobudza rozwój choroby
- zabiegi z zakresu fizykoterapii – zaleca się stosowanie ultradźwięków, laseroterapii, fali uderzeniowej, krioterapii oraz jonoforezy z lekiem przeciwbólowym
- farmakoterapia – niesteroidowe leki przeciwzapalne – najczęściej w formie maści lub żeli, lub zastrzyki sterydowe do kaletki głębokiej w ścięgnie Achillesa
Czy wkładki ortopedyczne na Piętę Haglunda pomogą?
Wkładki ortopedyczne na Piętę Haglunda zaprojektowane na podstawie indywidualnych badań komputerowych poprawią komfort chodzenia i zapewnią odciążenie dla pięty oraz podparcie dla łuków stopy. Dodatkowo, dzięki temu że wkładki wykonywane są indywidualnie jest możliwość skorygowania występujących jednocześnie innych wad stóp takich jak płaskostopie, stopa wydrążona czy stopa płasko-koślawa. Skorygowanie wad stóp jest niezwykle ważne dla utrzymania prawidłowej postawy i zachowania odpowiedniej biomechaniki chodu, gdyż stopy są fundamentem naszego ciała. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat wkładek ortopedycznych na Piętę Haglunda lub umówić się na wizytę napisz lub zadzwoń do nas już dziś.
Racławicka 129/U1 Warszawa
(Klinika DrBest)
Bibliografia
- Tadeusz Szymon Gaździk, Tomasz Bielecki: Ortopedia i traumatologia 2. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 449
- Brunner J, Anderson J, O’Malley M, Bohne W, Deland W, Kennedy J. Physician and patient based outcomes following surgicalresection of Haglund’s deformity. Acta Orthop Belg 2005, 71: 718-723
- Chochowska M., Wytrążek M., Marcinkowski J., Huber J., Ocena skuteczności leczenia zachowawczego pacjenta z zespołem Haglunda – opis przypadku, Hygeia Public Health, 1/2013.
- Michał Dziewulski „Zagrożenia zdrowotne u młodzieży uprawiającej sport” Borgis – Medycyna Rodzinna 3/2004, s. 105-108, z Katedry i Kliniki Rehabilitacji Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Jerzy E. Kiwerski - Matejek Kamila, Kułak Piotr, Okulczyk Kamila, Gościk Elżbieta ” Badania obrazowe w diagnostyce martwicy aseptycznej kości” (absolwentka kierunku elektroradiologia, Wydziału Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, Zakład Radiologii Dziecięcej, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, Klinika Rehabilitacji Dziecięcej UMB z Ośrodkiem Wczesnej Pomocy Dzieciom Upośledzonym „Dać Szansę”, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku)
- Enzo J. Sella, MD, David S. Caminear, DPM, and Elizabeth A. Mclarney, MD „Haglund’s Syndrome”. The Journal of Foot & Ankle Surgery 37:110-114,1998